شق القمر (مجموعه شعر)

یارب یارب! به تو پناه آوردم / چشمان تر و، روی سیاه آوردم
گفتم که تهی دست نیایم پیش ات / طاعات نداشتم « گناه » آوردم!
***
عطر نفسش وزید، خس سنبل شد / عالم به سخن در آمد و بلبل شد
یک قطره ی شبنم از رخ پیغمبر / برخاک فرو چکید و نامش « گل » شد!