نور در عالم، هر چه هست از سوختگان است که برون می تابد، و دل تا در راه عشق نسوزد کجا نور یابد، که نور در این عالم هر چه هست از سوختگان است. شمع می سوزد و نور می بخشد و پروانه که نور را باز می شناسد، بی پروا دل به سوختن می سپارد و جان بر سر این معرفت می نهد. و از همین است که او را «پروا، نه» خوانده اند، چرا که او را از سوختن پروایی نیست.