معرفت دینی

وحی و عقل دو وسیله شناخت دین هستند و هیچ یک از آنها دین نیست؛
دین، مراد تشریعی خداوند است.

وحی و عقل دو حجت باطنی و ظاهری انسان ها برای شناخت دین اند؛ خداوند سبحان با این دو وسیله، معرفت به دین را نصیب انسان ها می گرداند و حجت خود را بر آنها تمام می گرداند.

شناخت عقلانی و وحیانی در این که از جهت فاعل، الهی و از جهت قابل، بشری هستند مشابه با یکدیگرند و به همین دلیل، نمی توان یکی از آن دو را علم الهی و دیگری علم الهی و دیگری را علم بشری خواند.
البته وحی و عقل به رغم جهت اشتراکی که دارند از تمایزهای مهمی نیر برخوردارند.