آزادی و غایت عقل: در باب مبنای اخلاقی فلسفه انتقادی کانت

ریچارد ولکلی در کتاب آزادی و غایت عقل تلاش دارد تفسیری غایت‌شناسانه از پروژه نقدِ عقل نزد کانت ارائه دهد که ناظر به درگیری کانت با مسئله غایتِ خودِ عقل است. غایت‌شناسی در اینجا مشخصاً به تأمل راجع به تسلسلِ علّیِ غاییِ کلِ طبیعی اشاره ندارد، بلکه تأکیدِ پرسش‌گریِ کانت بر پیچیدگی‌های غایت‌مندی و خودتعین‌بخشیِ انسان است.
مسئله اصلی در میان این پیچیدگی‌ها، جایگاه عقل فلسفی در زندگی بشر (نسبتِ این عقل با خیر بشری، اعم از خیرِ اجتماعی و فردی) است. معلم و الهام‌بخشِ کانت در این تاملات، ژان ژاک روسو است. روسو با آشکار ساختن گرایشِ عقل به دیالکتیک و بحران و در نتیجه، نشان دادن ضرورت بررسی مجدد غایتِ عقل، زمینه‌ای بنیادی (و عموماً مغفول) برای خودانتقادی عقل ارائه می‌دهد.
کتاب آزادی و غایت عقل، مطالعه‌ای تاریخی برای آشکار کردن این سطح پنهان از نقد کانتی است و شامل بررسی ریشه‌های دوره بلوغِ فلسفه کانت‌، از دیدگاه نوشته‌های پیشانقدیِ دهه 1760 است. ولکلی سرچشمه‌های برداشت و بازتعریف کانت از عقل را بررسی می‌کند و حضور روسو را در آن بازتعریف به‌طور خاص مد نظر قرار می‌دهد.
این تامل روشن می‌سازد که جایگاه روسو در برداشت کانت از فلسفه، فراتر و ماندگارتر از جایگاه هیوم است. کتاب آزادی و غایت عقل، در باب مبنای اخلاقی فلسفه انتقادی کانت است. این کتاب به قلم ریچارد ولکی است و با ترجمه علی پیرحیاتی و زینب رضایی در انتشارات نقد فرهنگ منتشر شده است.