برنامه فیلسوف: حواشی نامه دکتر رضا داوری به دبیرخانه علم دینی

من کارم معلمی است.
معلمی که شما از او دعوت کردید، من یک جوابی دادم.
جواب هم در مخالفت نبود.
کسانی که تفسیر در مخالفت کردند، درست تفسیر نکردند.
آن چه که من میدانم این است که ما علائق مشترک داریم.
در همین علائق مشترک، اختلاف نظر هم داریم، این را می دانم.
از فحوای نوشته ها و گفته ها این را میفهمم.
در عین این که گفتم وجوه مشترک داریم، گاهی هم دور هستیم.
این دوری ، تفاهم را مشکل میکند.
مثلا شما همه تان به تمدن نوین اسلامی فکر میکنید؛ من هم همینطور.
اشاره فرمودید، من پیش از انقلاب هم به این معانی کم و بیش فکر میکردم. اما شما اینقدر آن را نزدیک میدانید که میتوان گفت تقریبا ، محصل میدانید.
من اینقدر دور میدانم که نمیدانم و اصلا فکر نمیکنم که چگونه باید به این ایده آل بزرگ رسید.
من فقط امکانش را در نظر میگیرم، شما محقق میبینید.