روزهای دانشگاه: چگونه دانشجویان در سال های انقلاب سیاسی شدند؟

«روزهای دانشگاه چگونه دانشجویان در سال های انقلاب سیاسی شدند؟» نوشته عباس خورشیدنام توسط انتشارات پژوهشکده امام خمینی (ره) به چاپ رسیده است.
در این کتاب، انقلاب ایران از زاویه فرهنگ سیاسی حاکم بر جامعه، با تمرکز بر زیست سیاسی دانشجویان شهر تهران در دوران سلطنت محمدرضا شاه پهلوی بررسی شده است. بر این ‌اساس، تفاوت بارزی بین این نوشتار و سایر تحقیقات انجام ‌شده در مورد جنبش دانشجویی وجود دارد. بسیاری از تحقیقات انجام‌شده جنبش دانشجویی را بر اساس وقایع و رخدادهای سیاسی به دوره‌های مختلف تقسیم می‌کنند. در هر یک از این دوره‌ها نوع مطالبات دانشجویان و نحوه‌ مطالبه‌گری آنها متفاوت است و در یک سیر تاریخی این مطالبات رادیکال می‌شوند تا جایی که جنبش دانشجویی نیز به انقلاب می‌پیوندد؛ اما اگر تکوین فرهنگ مقاومت نتیجه‌ قرابت انتخابی و همنشینی تصادفی مجموعه‌ای از عوامل نامتجانس فرض شود، مطالبات و اعتراضات سیاسی محوریّت خود را برای فهم و شناخت جنبش دانشجویی از دست می‌دهد و به ‌تبع آن، تقسیم‌بندی های دوره ای با محوریّت نقاط عطف سیاسی- تاریخی نیز تقلیل‌گرایانه خواهد بود. به نظر می‌رسد فارغ از نوع عملکرد نظام سیاسی مستقر در فاصله‌ سال‌های 1320 تا 1357، مؤلّفه‌هایی در فرهنگ سیاسی دانشجویان وجود داشته که واجد ظرفیّت اعتراض و زیر سؤال بردن مشروعیّت نظم موجود بوده است.