«بهجت الدعا» مجموعه ادعیه و اذکار مورد توصیه آیت الله العظمی بهجت (قدس سره) است که توسط مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیتاللهالعظمی بهجت گردآوری شده و از انتشارات واژه پرداز اندیشه به چاپ رسیده است.
کتاب بهجت الدعا یکی از آثار ارزشمند در حوزهی دعا و نیایش است که به بررسی جایگاه دعا در زندگی انسان میپردازد. نویسنده در این کتاب با بیانی روان، عمیق و قرآنی، روح دعا را در جان مخاطب زنده میکند. این کتاب نشان میدهد که دعا فقط مجموعهای از کلمات نیست، بلکه راهی برای خودسازی، آرامش درونی و رسیدن به معرفت توحیدی است. دعا، ارتباطی مستقیم میان بنده و پروردگار است و انسان را از غفلت به حضور الهی میبرد. هدف اصلی کتاب بهجت الدعا آشنایی مخاطب با حقیقت دعا و آداب نیایش است. مؤلف تلاش دارد تا نشان دهد که نیایش، مدرسهی تربیت و راه سلوک معنوی است. انسان در مسیر دعا از خواستن دنیوی به درک حضور الهی میرسد. این اثر، بهجای پرداختن به ظواهر، روح دعا را به مخاطب میآموزد؛ همان جایی که دعا تبدیل به عشق و آرامش میشود.
در بخش آغازین، نویسنده دعا را گفتوگوی صمیمی میان انسان و خدا تعریف میکند. دعا یعنی اظهار نیاز، عشق و فقر مطلق بنده در برابر پروردگار. در این نگاه، دعا فقط وسیلهای برای درخواست نیست، بلکه خودش مقصد است. کتاب تأکید میکند که هر کس طعم دعا را بچشد، حتی اگر حاجتش برآورده نشود، از لذت گفتگو با خدا بینیاز نمیشود. کتاب بهجت الدعاء اثری است که خواننده را از ظاهر دعا به باطن آن میبرد. در این کتاب، دعا نهتنها ابزار حاجت، بلکه راه سلوک و عرفان است. نویسنده نشان میدهد که دعا، گفتوگویی عاشقانه میان بنده و خالق است. اهل دعا همیشه در پناه لطف خدا زندگی میکند؛ چون حتی اگر دعا مستجاب نشود، خود دعا برترین هدیه الهی است. این اثر، منبعی الهامبخش برای هر کسی است که میخواهد با دعا زندگی کند، با نیایش آرام بگیرد و با خدا سخن بگوید.