از نیمه ی دوم سال 1356 جریان نهضت اسلامی به رهبری حضرت امام (ره) وارد مرحله ای جدید شد . رحلت فرزند ارشد رهبر کبیر انقلاب اسلامی – حاج آقا مصطفی خمینی – روند تحولات را دگرگون ساخت . تعبیر امام خمینی (ره) از این واقعه « الطاف خفیه ی الهی » بود . در پی انتشار این خبر در سراسر این مجالس متعدد سوگواری منعقد گردید. اشتباه جبران ناپذیر رژیم پهلوی ، در مقابل مقبولیت و محبوبیت روزافزون مرجع دور از وطن ، انتشار مقاله ای اهانت آمیز علیه حضرت امام خمینی بود که در کمتر از یک سال آن رژیم را مضمحل و سرنگون ساخت .
در اولین عکس العمل طلاب و مردم غیور قم به پاخستند و در چهلم شهدای قیام مردم قم ، مردم دلیر و حماسه آفرین آذربایجان در 29 بهمن و در چهلم شهدای قیام تبریز مردم سلحشور و شجاع یزد و اهواز و جهرم قیام کردند و زنجیره ی چهل ها به هم پیوست و در نیمه ی دوم سال 1357 نهضت را تبدیل به انقلاب نمود . به این ترتیب یکی از خصوصیات اصلی انقلاب اسلایم ، چند شهری بودن آنها منحصر بودن آن به یک شهر خاص بوده است .
مهم ترین عامل چنین مسئله ای را باید در مذهب شیعه و رهبری بی نظیر حضرت امام خمینی جستجو کرد به گونه ای که سیر اجمالی در حوادث منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی نیز چنین رویکردی را به اثبات می رساند . در این راستا برای شناخت دقیق انقلاب اسلامی در ایران بایستی ، حوادث مربوط به آن در تمام شهرها و مراکز مهم جمعیتی بررسی و تحلیل نمود . تدوین و انتشار کتاب هایی که حوادث مربوط به انقلاب اسلامی را در مناطق مختلف کشور به صورت مستند بررسی می نمایند ، در همین راستا و با توجه به چنین نگرشی از سوی این مرکز صورت می گیرد . کتاب حاضر که جلد دوم « انقلاب اسلامی در اهواز » به شمار می رود ، تحت عنوان فرعی « اهواز در فجر انقلاب اسلامی » انتشار می یابد که وقایع مربوط به سال 1356 تا پیروزی انقلاب اسلامی در این شهرستان بررسی نموده است .