منابع اقتصادی کشور به جای آنکه در مسیر احتیاجات عمومی صرف شود و فقر را از بین ببرد، در انحصار دولت قرار داشت: بودجه عمومی که می بایست مرهمی بر آلام مردم باشد، در راستای مأموریت رضا خان جهت تأمین منافع انگلیس صرف می شد…. اقتصاد بیمار چنان بستر سوءاستفاده ها را در کشور گسترده بود که عده ای فرصت طلب منابع مالی سرشاری را در اختیار گرفتند و حقوق اکثریت غالب تضییع شد. رضا شاه با وضعی که بوجود آورد، چرخه اقتصادی را متوقف کرد و اهداف سیاسی را صبغه کار خود قرار داد و این به بیماری و زوال بخش اقتصادی منجر شد.