ایران و سازمانهای بین المللی

سازمانهای بین الملل در طول قرن بیستم، به ویژه نیمه دوم این قرن به عنوان یکی از بازیگران روابط بین الملل، نقش قابل توجهی در تحولات روابط بین الملل و ترمیم سیاست خارجی کشورها داشته اند. در حقیقت مواضع کشورها در قبال سازمانهای بین المللی و فعالیت در قالب آنها، بخش قابل توجهی از سیاست خارجی دولتها را تشکیل می دهد. قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، مواضع هیات حاکم ایران نسبت به نقش سازمانهای بین المللی از سیاست ها و مواضع عرب تبعیت می کرد اما با پیروزی انقلاب و اتخاذ سیاستهای مستقل در چارچوب مبانی سیاست خارجی جمهوری اسلامی، این مواضع دچار تغییر و تحول گردید.