نقد و بررسی نظریه تفکیک

اصلاح تفکیک که برای نشان دادن تباین کلی میان سه طریق فلسفه، عرفان و معارف خالص دینی مطرح شده، اگر چه عنوان جذابی است، حاوی ابهام و ایهاماتی نیز هست.

هم اکنون گروهی از اندیشمندان شیعی ایران پرچم‏دار چنین اندیشه ‏هایی هستند و خود را مروّجان «مکتب تفکیک» برمی ‏شمارند.
شاید عمده پیام آنان به پیروان شان این باشد که:
باید بر تمام ره‏یافت‏ های فلسفی و عرفانی خط بطلان کشید، چرا که فلسفه و عرفان نه هدایت ‏گرند و نه ایجاد معرف می‏ کنند؛ یعنی نه در حوزه دین و ایمان مفیدند و نه در قلمرو شناخت و معرفت. مکاتب فلسفی از همه نوع و عرفان با همه انگاره‏هایش، نه تنها با شریعت هم خوانی ندارد، بلکه تناقض و تباین صددرصد نیز دارد....

نویسنده ادعاهای این دیدگاه، نقش آن و شفافیت دعاوی آن را بررسی می‏ کند و جملات و اتهامات این دیدگاه علیه فلسفه و عرفان اسلامی را می‏ کاود و در این جست ‏و جوست که آیا بزرگان این دیدگاه از جهت منش علمی، خود به روش توصیه شده در ارائه نظریات رفتار کرده ‏اند یا نه؟