تأثیرات ابن عربی بر حکمت متعالیه

اصلی ترین معارف و نورانی ترین حِکَم در پرتو اشراقات قرانی و افاضات عرفانی در حکمت متعالیه صدرایی به ظهور رسیده است.
این فلسفه ضمن برخورداری از متانت واتقان فلسفی و اشتمال بر مباحث کلامی، در جوهره ذاتش با عرفان در آمیخته است.

حکیم صدرالمتألهین در موارد بسیار با خضوع و خشوع از عارف برجسته محیی الدین ابن عربی نام می برد و در آثارش، وی را به صفاتی توصیف کرده که دقت در هر یک از آنها جایگاه ابن عربی را در نظام فکری ملاصدرا نشان می دهد.
اوصافی مانند: شیخ عارف صمدانی ربانی، شیخ ما که خدا از او راضی باد، شیخ عارف متاله، شیخ کامل قدوه المکاشفین، شیخ عارف سبحانی، شیخ اکبر و شیخ محقق.

افکار عرفا و بخصوص ابن عربی در ملاصدرا بگونه ای تأثیر عمیق نهاده که وی در حل بسیاری از معارف الهیه از آنها استمداد جسته است. بعنوان نمونه در اواخر سفر نفس اسفار، ملاصدرا، ابن عربی را مرد میدان مسائل مربوط به عوالم و نشآت بعد از موت می داند.

از جمله آثاری که سعی کرده است این تأثیرات(ابن عربی بر صدرالمتألهین) را اولاً: نشان داده و ثانیاً: تحلیل و بررسی کند. کتاب تأثیرات ابن عربی برحکمت متعالیه نوشته دکتر فرشته ندری ابیانه است.

این اثر شامل یک مقدمه و پنج بخش می باشد. عناوین بخشهای این کتاب عبارتند از:
1ـ فهرستی از تصریحات ملاصدرا بر کلام ابن عربی
2ـ فهرستی از تأثیرات ابن عربی بر ملاصدرا
3ـ مباحث مربوط به وجود
4ـ علیت و تجلی
5ـ حرکت جوهری، اتحاد عاقل و معقول، علم الهی و نفس