میان رشتگی ساختار معرفتی نوینی است که از خصلتهای زبانی و معرفتی خاص خویش برخوردار است و از روابط و مناسبات درونی میان عناصر و اجزای آن نظام شناختی، ساختار فکری و قواعد اجتماعی گفتمان جدید دانش شکل گرفته است.
میان رشتگی همچنین برآیند پیچیدگی مسائل، چند وجهی بودن موضوعات، غیر خطی بودن و روابط و مناسبات پیچیده میان پدیده ها و مسائلی است که مستلزم تبیین، تفیم و تحلیل آنها از طریق هم کنشی و تلفین دانش، مفاهیم، روشها و ابزارها و چشم اندازهای گوناگون رشتهای و علمی است.
این کتاب به چهار گفتار و چهارده فصل تقسیم شده است. گفتارهای این کتاب میان رشتگی و گونه شناسی آن، مبانی نظری میان رشتگی، ساختارها و پژوهشهای میان رشته ای، میان رشتگی در عمل را بررسی کرده اند.