پیرمرد و دریا

پیرمرد و دریا واپسین اثر مهم داستانی همینگوی نویسنده سرشناس آمریکایی می باشد که توانست جایزه ادبی نوبل را در سال ۱۹۵۴ برای او به ارمغان بیاورد.
نویسنده ای که جان اوهارا او را برجسته ترین نویسنده پس از مرگ شکسپیر می نامد.

نوشته های همینگوی دارای ویژگی های خاصی هستند که آن ها را از نوشته های بسیاری از نویسندگان هم دوره اش متمایز میکنند. به عنوان مثال سادگی و شیرینی کودکانه خاصی را با خود به همراه دارند که خواننده در تمام طول متن احساس می کند کودکی یا آدم ساده دلی دارد رویدادی را که خود از آن زیاد سر در نمی آورد بدون کم و زیاد برای او نقل می کند و بنابراین آثاری کاملا رئالیستی به شمار می روند.

به اعتقاد همینگوی هیچ هنرمند واقعی ای سمبول سازی و تمثیل پردازی نمی کند و راز توفیق پیرمرد و دریا در نبودن هیچ رمزی در آن می داند.