عاطفه گرایی و عقل گرایی در مراسم مذهبی

مجالس عزاداری در طول حیات خود، با بهره گیری از دو عنصر «عقل» و «احساس» (منبر و مداحی)، امر خطیر انتقال فرهنگ دینی را بر عهده داشته اند. اما به نظر می رسد در سال های اخیر وجه تعاملی منبر و مداحی صورتی تقابلی یافته و محوریت مجالس بر مداحی قرار گرفته است.

مداحی محوری، در واقع به معنای غلبه ی عاطفه گرایی بر عقل گرایی در مراسم مذهبی است که برای خرده نظام دینی آسیب های جدی و مهمی به همراه خواهد داشت.

پژوهش حاضر، با رویکردی جامعه شناسانه، درصدد شناسایی این آسیب ها است.

پیشگفتار
فصل اول: کلیات
فصل دوم: ادبیات تحقیق
فصل سوم: روش شناسی
فصل چهارم: داده ها و یافته های تحقیق
فصل پنجم: نتیجه گیری و پیشنهاد ها
منابع
پیوست ها