پس از چند دهه تلاش های بین المللی برای توسعــه، مردم حتی در کشورهای پیشرفته به اهداف ترسیمشده نرسیدند. توسعه پایدار آخرین ایده درباره بهبود زندگی بشر است. سؤال اساسی این است که چگونه می توان نابسامانی های مادی و غیرمادی انسان را کاهش داد و به انسان کمک کرد تا به اهداف خود نزدیک شود؟
پژوهش حاضر در پی طرح این نظر است: وقتی انسان به اهداف آرمانی خود نزدیک میشود که همزمان به اقتصاد، فرهنگ و اخــلاق توجه شود و فضای انسانی در جهان حاکم گردد. توسعه پایدار وقتی امکان تحقق دارد که محرومیت از جهان زدوده شود و دنیا به محیطی توأم با صلح، برابری و محبت تبدیل شود. هدف از این تحقیق شناسایی برخی عناصر و مؤلفههایی است که در توسعه پایدار به فراموشی سپرده شدهاند.