هوش مصنوعی و آینده آموزش دانشگاهی در ایران

کتاب هوش مصنوعی و آینده آموزش دانشگاهی در ایران به قلم محمد حسینی مقدم توسط موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی منتشر شده است.

هوش مصنوعی و آینده آموزش دانشگاهی در ایران، تلاشی است برای به دست‌دادن روایتی از بررسی تغییرات حاصل از پیشرفت‌های هوش مصنوعی در آموزش دانشگاه‌ها؛ به عبارت روشن‌تر در این کتاب تلاش شده است نشان داده شود که آموزش مبتنی بر یاددهی و یادگیری یکی از اصلی‌ترین کارویژه‌ها و خدماتی است که دانشگاه‌ها در طول تاریخ فعالیت‌های خود عرضه کرده‌اند.
در این کتاب نشان‌داده‌شده این کارکرد تاریخی دانشگاه‌ها چگونه بر حسب گسترش نفوذ و به‌کارگیری هوش مصنوعی در حال تحول است.
برای این منظور برخی از مصادیق به‌کارگیری هوش مصنوعی در آموزش بررسی شده است همچون مدل‌های زبانی بزرگ (Large language Modelling)، افزایش توان پردازش اطلاعات (Computation Power)، یادگیری عمیق، به‌کارگیری روبات‌های انسان‌نما (Humanoid)، یا ترکیبی از انسان و روبات که از آن به سایبورگ (Cyborg) نام می‌برند.

هوش مصنوعی زمینه ساز شکل گیری نظم نوین جهانی شده است به شکلی که تمامی ساحت های زیست اجتماعی بشر در جهان امروز بر اثر گسترش این فناوری متحول شده است و دستخوش تغییر قرار خواهد گرفت.
آموزش، یکی از بنیادی ترین و فراگیرترین جلوه های تمدن بشری است که در نتیجه نفوذ هوش مصنوعی از حیث ساختار و کارگزار تغییر یافته و تغییر خواهد کرد.

این کتاب از منظر آینده نگری، تاثیر پیشرفت هوش مصنوعی بر تغییر آموزش دانشگاهی را بررسی می کند. مرور روندهای جهانی، تجارب ملی و کسب دیدگاه متخصصان و صاحبنظران علمی کشور برای بازنمایی مسیرنمای حرکت به سوی آینده، ارکان اصلی این کتاب است.
توصیف تغییرات جهانی و سپس روایت تجویزهای لازم برای گذار آموزش دانشگاهی از وضعیت اکنون به وضعیت مطلوب در آینده بر پایه دستیابی به خرد و عقلانیت دسته جمعی نقطه عزیمت این کتاب بوده است.
لزوم دستیابی به کلان نمایی از آینده به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش دانشگاهی و مشخص بودن مقصد و مقصود ذی نفعان از سرمایه گذاری در این حوزه آغازگر شکلگیری قصدمندی مشارکت پذیر برای خلق آینده مطلوب، رهایی از دام آینده های از پیش تعیین شده و استعمار آینده آموزش دانشگاهی در کشور خواهد بود.