تربیت انسان های خوب

قبل از اینکه دخترم به دنیا بیاید، نظرات زیادی درباره نحوه تربیت فرزند داشتم تصور میکردم فرزندم مشتاقانه همان کاری را انجام می دهد که من میخواهم و با من بحث نمی کند. مهربان و سرسخت خواهم بود و بالاخره می توانیم با هم کنار بیاییم تصور میکردم هر دو با هم در موزه هنری قدم میزنیم و … ولی واقعیت ضربه بدی به من وارد کرد فرزندم به حرفم که گوش نمیداد هیچ تقریبا در مقابل هر حرفی که میزدم، مقاومت می کرد. هر روز بحث داشتیم من و همسرم به او به چشم یک بمب ساعتی کوچک نگاه می کردیم. هر چیزی ممکن بود باعث عصبانیت های انفجاری و جیغ و فریادهایی شود که ساعت ها طول میکشید. روزهایی که تمام وقت با او در خانه بودم پریشان و خسته میشدم اما فرزند من چه مشکلی داشت؟ چرا؟ طولی نکشید که کج خلقی های مادرانه من نیز شروع شد. چه آشفته بازاری!