یکی از پیامدهای فمینیسم که کمتر بدان توجه میشود، ضربهای است که به روح زنانه زدهاست. زن، دارای روحی بسیار لطیف است و مظهر رحمت و کانون عاطفه است و این لازمه دوام و بقاء نسل آدمی است. زن در همه اعصار تاریخ بهعنوان مادری شناخته میشد که مسئولیت پرورش انسان را بر عهده دارد و به همین جهت بیشترین عاطفه را نسبت به فرزند خود دارد. اما وقتی در آمریکا، دادگاه عالی در سال 1973 به درخواست زنان فمینیست، حق پایان دادن داوطلبانه به بارداری پیش از سه ماهگی جنین را بهعنوان حقی برای زنان به رسمیت شناخت، در حقیقت عاطفه مادری و روح لطیف زنانگی را کشت و این سرچشمه عاطفه را خشکانید، بدون اینکه به عاقبت آن بیندیشد. تصمیمی که عاقبت آن، از یک سوء به سقط بیش از 50 میلیون جنین انجامید و از سوی دیگر، نسلی از زنان بیعاطفه و قاتل را به جامعه ارزانی داشت.