این حسین کیست؟...: غزل مرثیه و نوحه دو ماه محرم و صفر - جلد دوم

غزل با عنوان «خیمه» را در زیر می خوانید:

خیمه زد تا که محرم به عزای تو حـسیـــن / در سر مرد و زن افتاد هوای تو حـسین
باز با یاد لب تشنه ات ای چشمه ی فیض، / اشک در دیده زند اشک برای تو حـسیـــن
تو که محبوبتری از همه محبوبتران، / در رگت جوش زند خون خدای تو حسین
ای همه هستی خود کرده فدای اسلام / هستی امت اسلام فدای تو حـسیـــن
هر رسولی که به هر مهلکه از پای نشست / دست افکند به دامان ولای تو حـسیـــن
یاورانت همه آئینه ی مهرت بودند / آه، بشکست ز سنگ آینه های تو حـسیـــن
بر لب آب بر آن سنگدلان وقت سخن / داغی ظهر عطش داشت صدای تو حـسیـــن
اگر افتاد لوای تو به خون روز نبرد / آه، هر سوخته جانی است لوای تو حـسیـــن
هست بوسیدن و بوئیدن رخسار غلام / بهترین خاطره ی کرببلای تو حـسیـــن
بیشتر از همه خسران ببرد روز جزا / هر کسی سر نکند عمر بپای تو حـسیـــن
منگر ای دوست «مؤید» که بود حالش چیست؟
اینقدر هست که سوزد به عزای تو حسین