آتش گردان: شعرهای 1384 - 1390

وقتی که زاهدان خداجو دنبال مال و جاه می افتند
مردم به خنده های نهانی، رندان به قاه قاه می افتند
یک عده اهل مال و منالند، یک عده اهل حیله و حالند
در انتخاب اصلح مردم بعضا به اشتباه می افتند
وقت حساب، دانه درشتان از فرط التفات به مردم
مثل سه چار دانه گندم در توده های کاه می افتند
امروزه روز جمعی از ایشان فرماندهان هنگ خروجند
لب تر کنند خیل پیاده از هر طرف به راه می افتند
اما همین گروه سواره، این ساکنان عربده فرمای
شبهای بار، با کت و شلوار در صحن بارگاه می افتند
یعنی برای آخر بازی، بسته به موقعیت صحنه
شد اینطرف نشد طرف خصم، رسما به پاتی شاه می افتند