دیوان حافظ همراه با تفسیر

خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی، بزرگترین غزل سرای ایران و یکی از برجسته‏ ترین شاعران ایرانی در تمام ادوار تاریخ است. اشعار او که عمدتاً شامل غزلیات و اندکی نیز مثنوی و رباعی است، در صدر ادبیات غنایی ایران جای می‏ گیرد و همواره مورد توجه و شرح و تأویل بوده است. نظم کنونی دیوان حافظ، تنها بر اساس الفبای قافیه ‏های پایانی در غزل هاست، و تا کنون کسی توفیق نیافته است که نظمی موضوعی و یا بر حسب تاریخ تقریبی این سروده‏ ها (سروده‏ های ایام جوانی، کمال و پیری) بدان ها ببخشد. محور اصلی در مضامین این غزلیات، عشق و مستی است، که به عقیده برخی، سراسر حکایت از عشق الهی و شرابی معنوی دارد و به پندار برخی دیگر، عمدتا حکایتگر نیازهای انسانی و نمایی از عشق‏ های زمینی و باده‏ های انگوری است. پژوهشگران معاصر بر آن هستند که عشق و مستی در دیوان حافظ، در برهه ‏ای از روزگار و حیات او، می ‏تواند آسمانی و گاه نیز زمینی بوده باشد. افزون بر اینکه در برخی موارد عشق‏ هایی ادبی و خنثی نیز در دیوان حافظ می ‏توان یافت.
در این دیوان، پس از هر شعر توضیح کوتاهی بیان شده که می توان از آن به عنوان فال نیز بهره گرفت.
شایان ذکر است برای چاپ این کتاب نفیس که به همراه قابی زیبا عرضه می گردد، هیچ درختی قطع نشده است.