تصویب قوانین انتخاباتی در دوره های اولیه مجلس و بخشی از ادوار تاریخ معاصر، از یک طرف انعکاس وضعیت اجتماعی و تحولات ایران و از طرف دیگر بازتابی از تفکر حکومت وقت بوده است و از آنجا که انتخابات یکی از شاخص های توسعه سیاسی، و مفسر نقش مردم در حکومت محسوب میگردد، قوانین انتخاباتی، اجرای آن و میزان مشارکت مردم در انتخابات مبین رابطه حکومت و مردم و ترسیم کننده وضعیت اجتماعی و توسعه سیاسی می باشد.