عیار دانش

مؤلّف، از حکماى عصر صفوى و از شاگردان محقّق خوانسارى است. این کتاب که تنها اثر شناخته شده وى به شمار می آید، از معدود آثار فلسفى عهد صفوى است که به شیوه مشّائى به زبان فارسى در دو بخش طبیعیات و الهیات نگاشته شده است.مطالب کتاب حاضر روایتی است از تاریخ و فرهنگ مردم ایران بر اساس کتاب اوستا .نویسنده با الهام از آیین زرتشتی برخی گفته ها و رسوم پیروان این مذهب را در کتاب بیان نموده است .چگونگی ورود اقوام آریایی به ایران و استقرار آنان در کنار رودهای جیحون و سیحون از مباحث اصلی این اثر است .