عینک شیخ: داستانی مستند

نادعلی پیچید در کوچة تنگ و تاریک، و در لبة چارچوبة در کهنه ای به صورت تیغه ای ایستاد و به این صورت خودش رو پنهان کرد.

تهران، آن روزها خیلی ناامن بود، مثل خیلی از شهرهای دیگر، مثل تبریز، اصفهان، رشت. اشرار و الواط شبها را ناامن کرده بودند. تروریستها و اعضا وابسته به انجمنهای مخفی و نیمه آشکار هم دنبال شکار خود بودند:

هر چند وقت یکبار جراید از ترور یک نفر، سرقت مغازه ها و منازل خبر می دادند. برخلاف وعده هایی که مجاهدین داده بودند که بعد از فتح تهران و سرنگونی محمدعلی شاه، امنیت کامل برقرار خواهد شد، ناامنی بیداد می کرد. بخصوص آنهایی که با تفکرات مجاهدین همراهی نداشته یا مشروطه را نظامی مبتنی بر شرع اسلام نمی دانستند، بیش تر از دیگران احساس ناامنی می کردند. نادعلی یکی از آنها بود. او سالهای جوانی و میان سالی اش را در حوادث متعدد دوران مشروطه گذرانده بود و حالا در سنین پیری با همة وجود، ناامنی را می فهمید. همین چند روز پیش بود که مسؤول غلاّت را ترور کردند و...