برتراند راسل به جهت اشتهار در عالم فلسفه و ریاضی ، نفوذ فکری گسترده ای در مجامع علمی و دانشگاهی جهان داشت . این موضوع سبب گرایش جمع کثیری از دانشجویان و دانش پژوهان ایرانی با افکار و آراء وی در مقولاتی هم چون : دین ، اخلاق ، اجتماع و تاریخ شده بود. پراکندگی دیدگاه های راسل در این موضوعات ، نقد و بررسی بنیادینی را می طلبید که در سال 1342 خورشیدی برای نخستین بار توسط محمدتقی جعفری این کار صورت پذیرفت و افکار و دیدگاه های وی تنها در پانزده بخش از مسائل ، در مقابل بررسی و نقد نهاده شد تا پاره ای از مطلق نگری ها زدوده شود. اما این کتاب اثری است فلسفی اجتماعی که به انگیزه داوری میان « برتراند راسل» و « وودرو وایِت» سامان یافته و دیدگاه های راسل را در مباحثی چون : الاهیات ، متافیزیک ، اخلاق و فلسفه مورد نقد و تحلیل برهانی قرار داده است . یکی از مباحث این کتاب ، تشریح مقوله «شک» و «شکاکیت» می باشد.