از شرم برادرم؛ مجموعه رباعی

سه رباعی از کتاب را می خوانیم:
با ما کمی از بهار خون حرف بزن / از غیرت شهر واژگون حرف بزن
وقتی پدرم شهید شد مجنون بود / آقای معلم! از جنون حرف بزن
***
گفتی که پس از سجود برمیگردی / وقتی که صلاح بود برمیگردی
درنامه نوشتی که دلت تنگ شده / تا فکر کنم که زود برمیگردی
***
(شاعر، رباعی ذیل را به عارف شهید، ذبیح الله یوسفیان که با پهلوی خونین به دیدار مادرش حضرت زهرا (س) شتافت، نموده):
اندام گسسته ی تو «یا زهرا» گفت / حتی لب بسته ی تو «یا زهرا» گفت
وقتی درِ آسمان به رویت وا شد / پهلوی شکسته ی تو «یا زهرا» گفت