ترینه

یک روز در بهشت تو پروانه بوده ایم
آیینه بوده ایم و پریخانه بوده ایم

ما بوسه داده ایم به دست تو ساقیا
آخر شبی به دست تو پیمانه بوده ایم

بگذر ز باغ دیو و پری، ای پری که ما
دیوانه بوده ایم و پریوانه بوده ایم

کودک نشسته ایم دراین داستان ولی
کودک نبوده ایم که افسانه بوده ایم

یادی ز موشکافی ما کن که ما شبی
گیسوی نازنین تو را شانه بوده ایم

باری کشیده ایم گران تر ز کائنات
هرچند در نگاه تو دُردانه بوده ایم

ای غم! مبر پناه به زاهد که از قدیم
ما عاشقان برای تو کاشانه بوده ایم