فلسفه تحلیلی به عنوان یکی از دو سنت معاصر فلسفی غالب در باختر زمین، مدتی-البته چندان دراز- است که مورد توجه متعاطیان فلسفه در ایران قرار گرفته است. مزیت این سنت در مقایسه با سنت رقیب-فلسفه قاره ای- وجه روش شناختی آن است. کتابی که ترجمه آن به خوانندگان و پژوهشگران ایرانی عرضه می شود، وجه مذکور را، هم از حیث صورت و هم از حیث محتوا، به بهترین شکل باز می نماید. از سوی دیگر، در زبان فارسی با فقر شدید منابع در حوزه تحلیل مواجه هستیم، به گونه ای که به جرات می توان ادعا کرد که هیچ تاریخ منسجم و استواری از فلسفه تحلیلی در ایران، اعم از تالیف و ترجمه، منتشر نشده است.