روز تندر: مروری فشرده بر تحولات سیاسی اجتماعی ایران زمین از واقعه مشروطه تا تجاوز مسلحانه ارتش فاشیستی صدام حسین در 31 شهریور 1359

هزاران سال از هبوط آدم صفی‏ اللَّه بر سیاره زمین گذشته است و هنوز نبرد فی ‏مابین حق و باطل بر پهنه خاک جریان دارد، اگر چه دیگر دیری است که شبِ دیجور ظلم از نیمه گذشته است و فجرِ اول رسیده و صبح نزدیک است. تاریخ انبیا (ع)، سراسر، صحنه نبرد حق و باطل است و تاریخ جباران نیز سراسر عرصه جنگ‏ های بزرگتری است که بر سر قدرت در می‏ گیرد، و هستند کسانی که فی ما بینِ این دو نبرد، تفاوتی نمی‏ بینند. ما را با آنان کاری نیست چرا که مردگانند؛ وَ ما اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فی القُبُور!

روی سخنِ ما در این مجموعه، با آنان است که هنوز عرصه وجودشان را یکسره تسلیم ظلمت فراگیر عصر رو به انقراضِ جاهلیت ثانی و دمدمه‏ های فریبنده ‏ای از قماش «انفجار اطلاعات» نکرده ‏اند و بذرِ فطرتشان در انتظار رسیدن بارانی، از سحابِ سپهر حقیقت است. هر چند، شاید ارائه چنین تعابیری در مطلع یک اثر مستند - تاریخی، برای برخی ارباب نظر و احبابِ اهل تأمّل اندکی ثقیل در نظر آید، لیکن برآنیم که با صرف اندکی حوصله و صبر جمیل، این زمره خرده ‏گیرانِ نکته‏ سنج نیز بر صحت مدعای ما صحه خواهند نهاد؛ ان‏شاءاللَّه.

«جلال آل قلم» (تعبیر مقام معظم رهبری در مورد جلال آل احمد) در جایی گفته است: «به اسم‏ ها و عناوین دقیق شوید. در خواهید یافت که برخی اوقات، اسم‏ ها و عنوان‏ ها، سخت هدایتگرند برای گشایشِ اذهان.»

عنوان اصلی نقش بسته بر تارک کتاب؛ «روز تندر» است و زیر تیترِ آن، «مروری شتابزده بر تحولات سیاسی اجتماعی ایران زمین از واقعه مشروطه تا تجاوز مسلحانه ارتش فاشیستی صدام حسین در 31 شهریور 1359 از تأسیس تا فرجام دفاع مقدس». از تیتر اصلی؛ «روز تندر» - که در اصل عنوان پروژه تهاجم مسلحانه ارتش عراق به خاک ایران، در اسناد وزارت دفاع رژیم بعث صدام حسین بوده است - عبور می‏ کنیم و می‏ پردازیم به‏ عنوان ثانوی؛ مروری... .

در این مجال، بنا را بر اجمال نهاده‏ ایم و هم از این روی، سَرِ بازی با عبارات و ملاعبه با اصطلاحات لغت ‏نامه ‏ای را نداریم. چه اینکه معتقدیم هر گونه عبارت‏ پردازی دلنشین و شعارپردازی آهنگین پیرامون تبیین مفهوم دفاع مقدس، اگر متکی به پشتوانه منطق و استدلال نباشند، نه تنها ره به جایی نخواهند برد، بلکه در روزگار کنونی و گذرِ یازده سالِ تقویمی از پایان آن واقعه بی‏بدیل، که نسل نوخاسته‏ ای وارد عرصه حیات اجتماعی این آب و خاک شده است؛ نسلی که به اقتضای حوالتِ تاریخی و مقتضای سِنّیِ خویش، نه شاهد حال و روز میهن و مردمش در روزگار سیاه رژیم ستم‏شاهی بوده، نه موجبات قیام امام (ره) و اقامه درفش انقلاب اسلامی در بهمن 57 را به عینه دیده، نه در فضای ملتهب و سراپا توطئه و ترور و بحران و آشوب سه ساله نخست انقلاب نفس کشیده و نه از علل و عواملِ راستین تهاجم سراسری ماشین جنگی قدرتمند رژیم عراق به خاک کشورش آن چنان که باید و شاید با خبر است و نه... قُس علیهذا.