تا خدا راهی نیست: با چهل حدیث قدسی آشنا شویم

"خیلی دلم می خواست اولین نوشته های من در مورد تو باشد، اما چنین نشد، زیرا نوشتن برای تو به این سادگی ها نیست، باید توفیق، رفیق راهم می شد.
اکنون نمیدانم چگونه از تو تشکر کنم، به من توفیق دادی تا برای دوستان خوبت از سخنان زیبایت بنویسم. امیدوارم که توانسته باشم قدمی هرچند کوتاه برای بیان خوبی ها و مهربانی های تو برداشته باشم.
در میان کتاب های مختلف به جستجو پرداختم، بیشتر به دنبال گفتگوهایی بودم که تو با پیامبران خود داشته ای، سعی کردم که پیام اصلی سخنان تو را برای بندگان خوبت بیان کنم.
اکنون که بر من منت نهاده ای و توفیق نوشتن این کتاب را به من دادی، چشمم به لطف و مهربانی توست. اگر لطف دیگری کنی ممنون تو هستم، من آرزو دارم که این کتاب بتواند جوانان را قدری با مهربانی تو آشناتر کند.
دوستت دارم و هیمشه منتظر مهربانی های تو هستم. ای خدای خوب من!
بنده شرمنده تو، مهدی
خرداد 1390"

***

بیا ما را آشتی بده!
موسی در فکر بود که چقدر خوب بود اگر او می توانست یک سال تمام، روزه بگیرد و همه شب های آن را به نماز مشغول باشد.
این عبادت، آرزوی موسی بود. او می خواست تا حق عبادت تو را به جا آورد و فکر می کرد می تواند این کار را انجام دهد.
تو هم که از راز دل او با خبر بودی، برای همین با او چنین سخن گفتی:
- ای موسی! آیا می دانی کدام کار ثوابش بیشتر از یک سال عبادت است؟ یک سال عبادتی که روزها روزه بگیری و شب ها تا صبح نماز بخوانی؟
- نه! نمی دانم.
- آیا تا به حال کسی را دیده ای که گناه زیادی انجام داده باشد و با من قهر کرده باشد؟
- آری! من افرادی را می شناسم کهبا تو قهر کرده اند.
- اگر تو او را با من آشتی بدهی و او را به در خانه من بازگردانی، بدان که این کار از یک سال عبادت بهتر است.