در آن لحظه که آدمی به کمال و شکوه بی نهایت آفریدگار جهان می اندیشد، سراپا شیفته آن می شود؛ دل و جانش به خضوع و خشوع و فروتنی می گراید؛ با آهنگ فطرت در برابر آن همه کمال و عظمت سر تعظیم فرود می آورد(رکوع)، سر به زمین می ساید(سجود)، و زبان به ستایش می گشاید. (حمد و تسبیح )
و در آن لحظه که انسان خود را به کمک نیرویی برتراز ماده نیازمند می یابد، دل به سوی آفریدگار دانا و توانا و مهربان جهان می آورد؛ راز و نیاز خود را با او در میان می نهد و او را به کمک می خواند. ( دعا )
آن نیایش و پرستش و این راز و نیاز و کمک خواهی ، در زبان قرآن عبادت نامیده می شود. قرآن عبادت را مخصوص خدای یکتا می شمرد و پرستش هر کس و هر چیز دیگر جز خدا را حرام و گناهی بس بزرگ می داند:وَ قَضَی رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ فرمان خدا بر آن رفته که جز او را نپرستید (سوره اسراء، آیه ۲۴ )
معرفی محصول
کتاب حاضر، از جمله آثار شهید مظلوم، دکتر بهشتی است که از نظر شیوه نگارش، سادگی عبارات، و در عین حال جامعیت موضوع، نوشتاری پرارزش است. این کتاب از نخستین کتاب های نشریه مرکز اسلامی هامبورگ است که در سال 1347 به چاپ رسیده و همچنان در بین خوانندگان نوجوان و جوان خواهان بسیار دارد.
نماز، مراسم مخصوصی برای پرستش خدا و راز و نیاز با اوست که در آن جنبه های ارزنده و آموزنده خاصی در نظر گرفته شده، و به همین جهت شکل مخصوصی به خود گرفته است.
نماز، سرود توحید و یکتاپرستی و سرود فضیلت و پاکی است که باید فکر و روح ما را در برابر عوامل شرک زا و آلوده کننده ای که در زندگی روزمره با آنها سر و کار داریم پاک و یکتاپرست نگهدارد.
هر یک از ما در زندگی روزانه خود سرگرم کار و هدف خویش است و کمتر به چیزی دیگر جز آن می اندیشد.سرگرمی به کار و تلاش روزانه در راه زندگی ، برای بشر امری طبیعی و ضروری است ؛ به جسم و جانش نشاط می بخشد ، راه های جدید زندگی را به روی او می گشاید و او را در راه علم و هنر و صنعت و ایجاد وسایل گوناگون بهتر زیستن به جلو می راند؛ ولی در عین حال او را چنان در خود و آرزوهایش فرو می برد که گه گاه برای رسیدن به این آرزوها در برابر این و آن به چم و خَمش وا می دارد؛ از خود و شخصیت واقعی و انسانی خود بیگانه اش می سازد و جسم و جانش را آلوده می کند.