تئوریهای امپریالیسم

استعمار نو برخلاف پیش بینی های لنین و روزالوکزامبورگ، از میان رفتن حکومت رسمی مستعمراتی – فراگردی که در سال ۱۹۱۹ آغاز و به طور ناگهانی پس ازجنگ دوم جهانی کامل شد – به سیستم سرمایه داری غربی خدشه ای وارد نیاورد.

اما تئوری پردازان غربی در این باره نتیجه گیری نسبتاً زودرسی کردند که: باآغاز فراگرد مستعمره زدایی و خودمختاری دموکراتیک، امپریالیسم دست کم در کشورهای صنعتی غربی، در اصول، به تاریخ سپرده شد و آخرین بقایای آن از زمانی که اسپانیا و پرتغال متعلقات آن سوی دریایی خود را رها ساختند به طور کلی ناپدید گشت.

گروه بزرگی از مارکسیستهای نو... در این باور توافق دارند که سرمایه داری در تکامل اخیر خود تدبیرهایی بوجودآورده که تا حدّی حکومت مستعمراتی را غیرلازم می کند، زیرا این تدبیرها قانون کاهش سود و تضادهای فزاینده تند درونی نظام تولید سرمایه داری را باوسایلی دیگر خنثی می سازد.