بیرونی را بزرگ ترین دانشمندِ مسلمان و یکی از بزرگ ترین دانشمندانِ ایرانی در همه اعصار می دانند. همچنین او را پدرِ انسان شناسی و هندشناسی می دانند.وی به زبان خوارزمی، زبان فارسی، زبان عربی و زبان سانسکریت مسلط بود و با زبان یونانی باستان، عبری توراتی و زبان سریانی آشنایی داشت. بیرونی یک نویسنده بی طرف در نگارشِ باورهای مردمِ کشورهای گونه گون بود و به پاسِ پژوهش های قابلِ توجه اش، با عنوانِ اُستاد شناخته شده است.