از میان همه بزرگان این سرزمین، مردانِ مردی وجود دارند که دشمنان این مرز و بوم را سرنگون کرده اند و چهره شان در حافظه تاریخی ایرانیان نقش بسته است؛ از سیمای اسطوره ای رستم و فریدون گرفته تا چهره دلیرانی چون آریوبرزن و سورنا، از شاه اسماعیل صفوی تا رئیس علی دلواری، از چمران و متوسلیان تا کاظمی و صیاد شیرازی و... مجموعه «سرداران ایران» با این انگیزه نوشته شده تا به بایستگی بتوانیم بخش اندکی از زوایای پنهان چهره آنان را بنماییم و در پرتو درخشش نام و یادشان، زندگی امروز را روشن تر ببینیم و فردا و فردا ها را همسنگ تاریخ میهن رقم زنیم.
کیخسرو در اساطیر و حماسه های ایرانی و شاهنامهٔ فردوسی، فرزند سیاوش و فرنگیس و نوادهٔ کیکاووس و افراسیاب است. واژه کیخسرو به معنی شاه نیک نام است. کیخسرو در دیانت و شهامت، سرآمد شاهان کیانی و نسبت به کیکاووس خوش نام تر است. زیرا کیکاووس در شاهنامه اعمالی موذیانه انجام می دهد اما کیخسرو به عنوان پادشاهی عادل و شجاع باقی می ماند. در شاهنامه و متون پهلوی کیخسرو نمادی از یک شاهنشاه آرمانی است.