رهروان راه عشق در سیر پرفراز و نشیب خود به دنبال حیات ابدیاند که منشأ آن آب حیاتی است که از قلّههای کیمیای محبّت سرازیر و در دشت وصال، بستری برای لقاء معشوق ترسیم مینماید. در این حیات جاویدان، شکوه نجواهای عاشقانه بین عاشق و معشوق تماشایی است، فنون ردّ و بدل کردن کلمات دلربا توأم با نغمات آسمانی دل انگیز، روح هر ذی روحی را به رقص معنوی وامیدارد. نقل حدیث عشق از هر منظری زیبا و معطّر است، وصفالعیش راهگشاست، دلها را میرباید، روح انسان را با کیمیای محبّت الهی زنده کرده و در مسیر عشق به راه میاندازد. باید نجواها را شنید، باید از صاحبان نجوا یاد گرفت و به دلدادگیشان دل سپرد تا آرمان دلانگیز وصل محقّق شود. دعای نورانی ابوحمزه ثمالی، گوهرهای فوق عرشی است که از لسان نورانی و قدسی امامالعارفین، سیّدالسّاجدین، زینالعابدین (صلوات اللّه و سلامه علیه) بوده و شرح آن، گرفتن این گوهرها به آغوش دل و تقسیم بیمنّت آن به دم مسیحایی روحالله عزیز است که در دل مشتاقان، نقش عشق حکّاکی میکند. کتاب حاضر قسمتی از سخنرانیهای ارزشمند حضرت آیتالله دکتر روحالله قرهی در شبهای ماه مبارک رمضان سال 1385 هجری شمسی میباشد. عزیزان واقفند که میان اصل مجالس و صفحات نوشته گفتار این دانشمند فرزانه، فاصلهای است که با هیچچیز قابل پوشاندن نیست. مهم آن است که با خواندن این اوراق، خود را حاضر در محضرش بدانیم. اگر چه سعی شده تا امانتدار مجالس آن بزرگوار باشیم امّا قابل کتمان نیست که در پیاده ساختن گفتار و لحن و تبدیل آن به کلمات نگارش یافته، بعضاً کاستیهایی رخ میدهد که ما نیز خود را بری از آن ندانسته و در همین مجال به خاطر وجود پارهای از نقصها عذرخواه همه عزیزان هستیم . امید که صاحبدلان و ارباب معرفت، از زلال ناب این گفتار بهره گرفته و با تذکّر کاستیها در ارائه چنین گفتاری، ما را وامدار خویش سازند.