اهل گواشان یا کوشوان ، از قراء هرات بود. وی به غیراز هنر خوشنویسی در نقاشی و تذهیب و قطاعی نیز قوی دست بود و جز نستعلیق ، اقلام نسخ و ثلث و رقاع و شکسته تعلیق را هم خوش می نوشت. و شاگرد مولانا قاسم شادیشاه بود. دوست محمد پس از چندی از هرات نزد شاه طهماسب رفت و در کتابخانهٔ او به امر کتابت پرداخت. وی به دستور شاهزاده ابوالفتح بهرام میرزا ، مأمور جمع آوری خطوط و تصاویر شد چون ذکر منشأ خط و استادان خط و تاریخ مختصری در پیدایش آن را لازم دید ، به تهیهٔ آن همت گماشت که این مرقع گنجی شد از بهترین آثار هنرمندان خوشنویس و صورتگران ایران و دیباچه و مقداری نیز به خط خود به آن افزود.
معرفی محصول
مجموعه کتاب های «آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران»، (آفتاب)، با هدف معرفی و بازشناسایی بزرگان تاریخ تمدن اسلام و ایران و بازتعریف ارزش های اعتقادی اسلامی و هویت ملی منتشر می شود. این دفتر از مجموعه، به معرفی «دوست محمد گواشانی» اختصاص یافته است. دوران صفویان، از نظر هنری از دوره های درخشان و باشکوه تاریخ ایران است. به ویژه در دوره 42 سالة پادشاهی شاه عباس شاهد دگرگونی ها و پیشرفت های بزرگی در عرصه های گوناگون هنری هستیم. «دوست محمد گواشانی» از هنرمندان سرشناس اواسط قرن دهم هجری است که آگاهی چندانی از وی در دست نیست. کتابچه حاضر، نگاهی است به زندگی و آثار دوست محمد گواشانی که علاوه بر خوش نویسی، در نگارگری و شاعری و صحافی و نویسندگی و پاره ای هنرهای دیگر نیز دست داشته است.