بیش از صد سال پیش دو عالم بزرگ، به منظور محافظت از سرمایه های ملی کشور در برابر تهاجم اقتصادی بیگانگان بازاریان را برای تأسیس شرکت های اقتصادی تشویق می کردند. خروج از ذلت احتیاج به کالاهای خارجی و ارائه الگویی تجاری برای آینده ملت و دولت، بخشی از مفاد اساسنامه آن شرکت بود. عالمان شیعه در بیانیه های خود عهد بستند که حتی قبالجات و احکام شرعیه را هم روی کاغذ ایرانی بدون آهار بنگارند!
تکیه بر سرمایه و فکر ایرانی، تلاش در لغو قراردادهای استعماری و ممانعت از چپاول منابع و معادن کشور، نمونه ای از تکاپوی آنان برای تحقق اقتصاد مقاومتی و جهاد اقتصادی بود. که در کتاب «عالمان شیعه و صیانت از سرمایه های ملی» مورد بررسی و توجه قرار گرفته است.