تناسب آیات و سوره های قرآن از جمله مباحث مهم در حوزه اسلوب قرآن است.
نقش مؤثر و فزاینده آن موضوع در تفسیر و فهم قرآن، موجب شده در دانشی مستقل به بحث و نظر درآید.
در این دانش بیش از بیست گونه مناسبت میان سوره ها و آیات قرآن مدار توجه قرار گرفته است.
«ارتباط و پیوستگی معنایی تمامی آیات یک سوره» از مهم ترین گونه های تناسب میان آیات است، که به نظریة وحدت موضوعی شهرت دارد.
تحقیق حاضر دیدگاه مزبور را به تفصیل بررسی و نقد می کند.
این کتاب از شش فصل کلی تشکیل شده است:
1. کلیات و مفاهیم
2. علم مناسبت و رابطه آن با نظریه وحدت موضوعی
3. مسئله سیاق و رابطه آن با علم مناسبت و وحدت موضوعی
4. دیدگاه مفسران و قرآن پژوهان درباره وحدت موضوعی
5. نقد و بررسی دلایل نظریه وحدت موضوعی سوره های قرآن
6. دلایل انکار نظریه وحدت موضوعی