ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه، مشهور به شیخ صدوق، فقیه، محدث و متکلم برجسته امامی در سده چهارم هجری است. دوران حیات شیخ صدوق مصادف با سال های آغازین غیبت کبری و پیدایش شک و حیرت در برخی از لایه های جامعه شیعی بود و از طرفی ظهور حکومت شیعی آل بویه در این عصر، فضای گفت و گو و ورود به عرصه های اجتماعی را برای شیعیان فراهم می نمود. شیخ صدوق در چنین برهه ی حساس و سرنوشت ساز، با شیوه ای متن محور به تنظیم، تدوین و دفاع از باورهای کلامی پرداخت و باور های کلامی امامیه را در نظامی منسجم و مرتبط بیان کرد. در این اثر تلاش شده است در کنار معرفی کامل شیخ صدوق، محتوای اندیشه های کلامی شیخ را به تفصیل بررسی و در یک نظام به هم پیوسته ارائه نماید و بدین طریق گامی برای شناخت دقیق تر تازیخ کلام امامیه در سده های نخستین بردارد.
فصول کتاب بدین شرح می باشد: شخصیت، زمینه و زمانه فرهنگی روش شناسی کلامی اندیشه شناسی