روزگاران 12: کتاب عطش

مروری بر کتاب:
داشتیم برمی گشتیم عقب. سرراه دیدیم ده ، دوازده نفری افتاده اند روزمین. از بچه های خودمان بودند .
رفتیم بالا سرشان. نه تیری خورده بودند نه ترکشی ، نه هیچ . سرم را گذاشتم روسینه ی یکیشان قلبش می زد؛ آرام آرام آرام .
بی تابی و تشنگی از آن سختی های جنگ بودند که کم تراز آن ها شنیده ایم.
خواندن این صد نوشته کمک می کند تا کمی از سختی های جنگ را حس کنیم.