سیرنگ: مجموعه شعر

بخشی از شعر «سوگ آبادان» را می خوانید:
در سوگ آبادان، چو جان من نشیند
سیلاب خون از دیده بر دامن نشیند
هر روز و شب، توفان مرگ، از آتش و دود
بر جان مظلومان، ز مرد و زن نشیند
بر پیکر رنجور شهر، از کینه خصم
بارانی از خمپاره و آهن نشیند
این جا، هزاران کودک و مادر به خون خفت
کز داغ شان آذر به جان و تن نشیند
این جا، هزاران تن، غریب و خانه بر دوش
بر ماتم ویرانی میهن نشیند
این جا، چو خرمشهر و دزفول و دگر شهر
گرد ملال از غم به پیراهن نشیند...
شاید که هر آزاده ای را دل از این درد
در سوگ آبادان چو جان من نشیند