در مقدمه این مقاله، آوینی سینما را به مثابه «یکی از محصولات تکنولوژیک تمدن غرب» معرفی می کند که نمی توان آن را جدا از «مجموعه کلی تمدن غرب» شناخت. از نگاه آوینی، «اصالت روش و ابزار» از خصوصیات ذاتی و ماهوی تمدن غرب است و علت تسلط غرب نیز همین است. «جهان غیر غرب» در ابتدا مسحور ابزار و روش ها می شود و از این طریق «غایات» آن ها را نیز می پذیرد.
معرفی محصول
به اعتراف مولف این کتاب به دنبال پاسخ به این پرسش ها (که دادلی اندرو نظریه پرداز فیلم مطرح کرده است) در نوشتارها و اندیشه های آوینی است: 1- او چه چیزی را ماده اولیه فیلم می داند؟ 2- چه فرایندی این ماده را به چیزی معنادار و تعالی بخش تبدیل می کند؟ 3- معنادارترین فرم هایی که آن مادۀ متعالی به خدمت می گیرد چیست؟ 4- تمامی این فرایند چه ارزشی در زندگی ما دارد؟ مولف در فصل اول زمینه ی فرهنگی تاریخی آرای سینمای آوینی را بررسی کرده، فصل دوم را به دیدگاه های او درباره ماهیت سینما اختصاص داده و گفت و گویی میان آوینی و دیگر نظریه پردازان فیلم نظیر کراکاوئر، میتری، بوردول و غیره برقرار ساخته است. در فصل سوم وجه تمایز آوینی با دیگر نظریه پردازان را بررسی کرده و فصل آخر کتاب را محلی برای بررسی روش شناسی و نقد فیلم از نگاه آینی برقرار ساخته است.