پدری به نام حسین: مهارت های تربیتی پیشوای سوم در بستر خانواده

ما از کودکی حسین(ع) را با کربلا و عاشورا شناخته ایم؛ اما کمتر به تفاوت «عاشورایِ امام حسین(ع)» با «امام حسینِ(ع) عاشورا» فکر کرده ایم. کمتر به این اندیشیده ایم که این گوهر تابناک را نباید از میان خانه و خانواده بیرون کشید و تنها در میدان مردان به نظاره نشست. حقیقت آن است که او نیز مانند هر انسان دیگر، پیش و بیش از آنکه مردِ میدان باشد، مردِ خانواده بود؛ شخصیت بی نظیری که فرزندی شایسته برای پدر و مادرش، شوهری عاشق برای همسرانش و پدری مهربان و فداکار برای فرزندانش بود. اصلاً واژۀ «پدر» از او معنا گرفت و اعتبار یافت.
کتاب «پدری به نام حسین(ع)» مجالی است تا چشم هایمان را بشوییم و به گونه ای دیگر به حسین(ع) و زندگی او بنگریم. سیره او باید به عنوان اسوۀ همیشه سبز و زندگی بخش، پیوسته سرلوحه زندگی مان باشد تا معنای مهر و مهربانی، محبت و زندگی عاشقانه را در سایه سار دلدادگی به زن و فرزند، از او بیاموزیم.