رسم خوبان 18: چون مسافر زیستن

حالا بهتر شد

کسی تا به حال او را در لباس نو ندیده بود. می گفت: «من خجالت می کشم لباس نو بپوشم.» یک روز که برای گرفتن لباس نو با هم به تدارکات رفته بودیم، به من گفت: «این لباس ها خیلی نو هستند، نمی توانم بپوشم.» به شوخی گفتم: «آن ها را بپوش و روی خاک ها غلتی بزن تا دیگر نو نباشد.»
با آن صداقت همیشگی اش گفت: «فکر خوبی است.» لباس ها را پوشید و روی خاک ها غلتی زد و بلند شد. نگاهی به سر و وضع خودش کرد و درحالی که لباسش را آرام می تکاند، گفت: «حالا بهتر شد برادر.»