تکنوپولی: تسلیم فرهنگ به تکنولوژی

... انسانهایی که در یک جامعه فن سالار زندگی می کردند، می دانستند که علم و صنعت ، بینشی به آنها اعطا نمی کند که به زندگی و حیات آنان جهت و هدف عطا کند و لذا به عقاید و آراء اجداد و گذشتگان خود پایبند باقی ماندند... این انسانها مانند مارک تواین بر این باور بودند که این ماشینها و ابزارهای صنعتی همچنان در استخدام بشر خواهند بود و هرگز به قدرت حاکم بدل نخواهند شد... ولی هرگز این طور نماند... با رشد تکنوکراسی ، تکنیک برابر با انسان شد... بدین ترتیب بود که دو جهانبینی در کنار یکدیگر و در عین حال رو در روی یکدیگر قرار گرفتند... قدرت در برابر حقیقت... تکنولوژی در برابر سنت و فرهنگ؛ آن هم در یک میدان پر هیجان، متشنج و نابرابر...با رشد تکنوکراسی و ظهور تکنوپولی (انحصار گرایی تکنولوژی ) یکی از این دو جهانبینی از صحنه حذف می گردد... امپراتوری تکنولوژی به حذف رقیب خود می پردازد. روشی را که برای از میدان به در کردن به کار می برد، آلدوس هاکسلی در کتاب خود به نام «دنیای قشنگ نو» توصیف می کند... این امپراتور رقیب خود را از مشروعیت ساقط نمی کند، به او انگ بی خردی و جنون نمی زند و حتی از شهرت او نمی کاهد، بلکه او را نامرئی ساخته و بی تاثیر می کند...