طبیبانه: تأملی در روش تربیت دینی (سلسله گفتارهای استاد حجت الاسلام و المسلمین نظافت یزدی)

در پشت جلد این کتاب می خوانیم:

پیامبر صلی الله علیه وآله با عشق به هدفی که داشت، نسبت به دردهای مردم حساس بود. برای درمان، زمان و مکان تعیین نکرده بود؛ منتظر نبود که مردم برای درمان درد های روحی به او مراجعه کنند؛ بلکه خود همچون طبیبی دوره گرد به دنبال بیمار بود.

در حقیقت کار مربی مانند طبابت است و داروهای این طبیب آیه های قرآن هستند. مربی باید هم درد ها را بشناسد و هم داروها را. علاوه بر این ها باید برای طبابت عشق و انگیزه داشته باشد. مربی با این شرایط، می شود مصداق «طَبِیبٌ‏ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ».