کتاب «ارزیابی انتقادی نهاد علم در ایران» ناظر به نقد رویکردهای قالب گرایانه، کمی و اثبات گرایانه حاکم بر نظام آموزش رسمی ماست که می کوشد متأثر از یک نحله شناخت شناسی منسوخ و مطرود و بی توجه به زبان معطوف به چگونگی و ساختن و ایجاد کردن و با قرار دادن چهره های آکادمیک و دانشگاهی در چنبره ای محدود و با تحمیل شاخص هایی کمی و محتواگریز و با اهرم های تبلیغی و گاه هژمونیک در اختیار، کشور را از به اصطلاح عقب ماندگی علمی نجات دهد.
در این اثر تلاش می شود متأثر از مباحث مربوط به ویژه علم شناسی فلسفی و مبانی متافیزیکی علم، فلسفه تعلیم و تربیت، جامعه شناسی علم، شناخت شناسی رئالیسم انتقادی و برخی نظریه های اجتماعی به پرسش های اساسی در مورد وجوه نرم افزاری و آسیب شناسی دانشگاه و بسیاری پرسش های مطرح دیگر در این زمینه پاسخ داده شود.