معناشناسی به عنوان یکی از شاخه های زبان شناسی، سالیانی است که در مسیر فهم صحیح قرآن کریم به کار گرفته شده است. قوم زبان شناسی، مهم ترین مکتب معناشناسی است. ایزوتسو به عنوان چهرۀ برجستۀ آن، در دو اثر خود؛ «خدا و انسان در قرآن» و «مفاهیم اخلاقی دینی قرآن» شاخصی موفق از کاربرد معناشناسی در حوزۀ قرآن کریم است.
اثر پیش روی، تلاش دارد ضمن مطالعه، نقد و بررسی آثارمعناشناختی شرق شناسان در عرصۀ قرآن پژوهی، پرتویی بر این آثار بیفکند و ضمن اجتناب از آسیب های این مطالعات، بتواند از نقاط مثبت آن ها در مسیر فهم روشمند قرآن کریم به منظور نیل به آمال بلند جامعۀ اسلامی بهره مند شود.