فتنه شناسی: واکاوی خاستگاه و پیامدهای حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم

فتنه‌شناسی انتخابات در ایران اسلامی، همیشه مظهر «وحدت ملی» و نمایشگر «عزت و اقتدار ملی» بوده؛ چرا که رأی هر فرد در حقیقیت رأی به «انقلاب اسلامی» و «نظام جمهوری اسلامی» بوده است. از این رو، همواره امام خمینی (ره) و پس از ایشان، مقام معظم رهبری بر حضور حداکثری مردم در عرصۀ انتخابات، تأکید جدی داشته و آن را به معنای یک فریاد رسا و کوبنده در مقابل مخالفان و بدخواهان انقلاب اسلامی انگاشته‌اند.
خوشبختانه در انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 1388، نظام اسلامی موفق به کسب «بالاترین حدنصاب مشارکت مردمی در انتخابات»، یعنی مشارکت چهل میلیون نفری در انتخابات گردید. اما متأسفانه شیرینی این کامیابی و توفیق، به دلیل موضع‌گیری ستیزه‌جویانه و عملکرد قانون‌شکنانۀ اشخاص و گروه‌های شکست خورده در انتخابات، طعم تلخی به خود گرفت و خاطره‌ای ناخوشایند در تاریخ انقلاب اسلامی ثبت گردید.
مشارکت 85 درصدی مردم در انتخابات که می‌توانست یک «زلزلۀ سیاسی برای دشمنان انقلاب و قدرت‌های مستکبر»، و هم‌چنین «جشن مبارکی برای ملت‌های دوستدار انقلاب اسلامی» باشد، در جریان اخلال‌گری‌ها، اغتشاش‌جویی‌ها و قانون‌شکنی‌های دو تن از نامزدهای انتخابات، آقایان موسوی و کروبی، رنگ باخت و به حاشیه رانده‌شد، اگرچه انقلاب اسلامی در طول حیات 30 سالۀ خود، اقسام و اشکال گوناگونی از چالش‌ها و معارضه‌جویی‌ها را تجربه کرده بود، اما این واقعه فتنه‌گون، یک حادثۀ کم نظیر، پیچیده و از پیش برنامه‌ریزی شده به‌شمار می‌آید.